Een natte middag in Lebbeke (03.05.'15)

Dounia Ayad (min2) en  Larissa Van Daele (min 2) waren samen aan het opwarmen; rustig  joggen en vooral veel kletsen.

Ik sprak ze aan en nodigde ze uit om later op de dag een interview van hen af te nemen… Ze namen mijn aanbod enthousiast aan en liepen meteen de andere richting uit om dit nieuwtje al aan hun mama’s te gaan vertellen.

Gedurende de hele middag volgde ik de meisjes van op een afstand…  

Onmiddellijk na het hoogspringen was het tijd voor de vragenronde. Ook Nahed Ayad (pup2), de zus van Dounia sloot aan bij het interview.

Els: Vandaag was het een vrije verplaatsing, zonder trainers…. Wisten jullie van elkaar dat jullie hier gingen zijn?

Larissa en Dounia: Neen.

Els: Hoe belangrijk is het voor jullie om hier toch een maatje te treffen?

Dounia: Dat is toch wel heel belangrijk want anders zou ik hier zo alleen staan bij het hoogspringen.

Larissa: Ja, voor mij ook.  Toen ik toekwam was er niemand van de miniemen om mee te praten.  Als ik wedstrijdstress krijg, kunnen we nog effe wat praten net voor we starten en dat is goed, dan heb ik meer zelfvertrouwen.

Dounia: Ja, dat geeft moed.

 

Els: De wedstrijd van vandaag is heel bijzonder verlopen he voor jullie?  

Larissa: Ja, ik heb vandaag de 2de of de 3de plaats gehaald bij hoogspringen.

Els: Ja, ik heb het gevolgd; jij bent nog in spanning aan het wachten op de definitieve uitslag.   En als ik het goed gevolgd heb was er nog iets bijzonders, toch?

Larissa: ja, ik moet niet teleurgesteld zijn, want ik heb mijn tijd niet verbeterd bij de horden.

Els: maar – vol ongeloof – maar jij hebt toch nog een nieuwe record vandaag?

Larissa: aja, ik heb een nieuw persoonlijk record voor hoogspringen. - glunder glunder

Els: En jij Dounia?

Dounia: Ik heb misschien kans op het podium bij kogelstoten…

Els: Ola, zullen we Klaas even vragen om snel te gaan kijken naar de resultaten?

Dounia knikt enthousiast en Klaas sprint weg.

 

Els:En waar praten jullie dan over?  Over de liefde of het weer?

Larissa: Ho ja, neen neen.  Dat is zo gewoon, over hetgeen we mee bezig zijn, hoe dat het gaat zijn.

Els: Wat ik heel mooi vond Dounia, is dat toen jij zelf klaar was met hoogspringen, bleef je als een volwaardige assistente aan de zijde van Larissa staan.

Dounia: Ja, dat is normaal.

Larissa knikt dankbaar.

Ondertussen komt Klaas terug aangerend met nieuws.

Klaas: Dounia is de derde met 8m88!

Els: Ooo proficiat dounia!

Dounia: Dankuwel, ik ben heel blij!

Els: En jij Nahed, wat stond op jouw agenda deze middag?

Nahed: Kogelstoten en hockeybal.

Els: Was ’t fijn?

Nahed: Ja! – ze knikt overtuigend.

Els: Ook veel kunnen kletsen met de anderen?

Nahed: Neen.

Els: Ben jij geen babbeltrien?

Nahed: Neen -  soms -  een beetje - maar niet vandaag.

Els: Is er nog iets speciaals dat jullie willen vertellen?

Larissa: Ja, dat we graag onze medaille zouden gaan halen!

 

Dat zal wel, hoe zou je zelf zijn! smiley

Larissa, Dounia en Nahed waren slechts 3 van de 30 AVLO-ers die hun zondagmiddag in het natte Lebbeke hebben doorgebracht. 

Klik hier voor de volledige uitslag!