Limitsmeet en Open PK Steeple op de piste van Zele (uurschema).

Een telefonisch interview na het PK in Deinze

Deze keer geen verslag van een live-interview van het PK in Deinze … maar wel het relaas van een telefonisch interview.  In de huiskamer van de familie Poppe werd de speaker opgezet. Dorien (pup1) had een 4de plaats behaald en Thomas (min1) een 5de plaats.  Ook de mama, Evy Beirnaert volgde het interview.
Els: De voorbije wedstrijd was geen gewone wedstrijd, het was een provinciaal kampioenschap; hebben jullie daar iets van gemerkt?
Thomas: Ja, er was veel volk.
Els: Vaak zijn op een pk ook meer toppers aanwezig; was dit nu ook het geval?
Dorien: Ja
Els: en dan toch zo’n schitterende resultaten hé, proficiat!  Jullie resultaten vielen me echt op!
Dorien: aaaaah!
Els: Hoe was jullie wedstrijd?
Thomas: Goed, het was een zwaar parcours en dat heb ik graag.
Els: Hoe ver moest jij lopen?
Thomas: 1700 denk ik.
Els: Dat is al veel; ik zou het niet kunnen.  Is dit jouw favoriete afstand of zou je liever nog verder lopen?
Thomas: Ik heb al eens verder moeten lopen en ik heb liever verdere afstanden.  Ongeveer 2km dat vind ik het beste.
Els: En Dorien, wat is jouw favoriete afstand?
Dorien: 1500.
Els: Amai, dat is ook ver want jij bent een eerstejaars pupil!  De vierde plaats is een triestige plaats, ben je er blij mee of niet?
Dorien: Moa.  Ik wel maar mijn mama niet.
Mama: Ja, ik was ontgoocheld.
Dorien: Dat was omdat ik lang tweede heb gelopen en op het einde hebben ze mij voorbijgestoken.
Els: O ja, dat is pijnlijk; dat kan ik me echt voorstellen!
Mama: Ja, dit is echt zo’n ondankbare plaats.  – ze zegt het met zoveel overtuiging!
Els: Hoe lang doen jullie al atletiek.
Na wat overleg komen ze tot een besluit… er komt heel wat gepeins te pas.
Dorien: Allebei nu ons vierde jaar.
Els: Kunnen jullie dan spreken van evolutie de voorbije 4 jaar?
Dorien: Ja, we worden steeds sneller in de cross.
Els: Dus jullie evolueerden vooral in de cross? Zou dat nu veranderen de komende zomer, want vanaf dit seizoen  verlopen de trainingen een beetje anders nu jullie ook bij AVLO zijn.
Dorien: Dat zou wel kunnen.
Els: En welk seizoen denken jullie de meeste medailles te halen?
Thomas: Ik denk de winter. Ik heb nu al 2 medailles; Hamme en Ertvelde, een 2de en een 3de plaats.
Els: Super! Dagen jullie elkaar soms uit met jullie prestaties of medailles?
Thomas: Neen, meestal komen we goed overeen.  Allez, meestal toch hé.
Els: Hoe is het om als broer en zus in dezelfde club te zitten?
Thomas: Leuk, omdat we graag tegen elkaar lopen.
Els: Zijn jullie aan elkaar gewaagd?
Thomas: Soms.
Mama: Eigenlijk toch wel een beetje, zij moet niet onderdoen voor hem! 
Els: Knap, dus eigenlijk stimuleren jullie elkaar in positieve zin!
Dorien: Ja!
Thomas: Ja!
Mama: soms gaan ze ook mee lopen als ik ga trainen, dan gaan zij wisselend op de fiets, maar dat doen we meer in de zomer.
Els: Aha, een extra training met de mama… is dat van moeten of van mogen?
Dorien: Van mogen!
Els: Dat hoor ik graag! Bedankt voor het interview, ik vond het jammer dat ik jullie mimiek niet kon zien tijdens het interview.  Trokken jullie soms gekke gezichten of zo?
Mama: Ja, vooral toen de vragen niet onmiddellijk duidelijk waren en dan keken we naar elkaar en fronsten we onze wenkbrauwen.