BK 24 uur : 3de titel op rij voor Chris Dhooge en Arne Verstraeten kaapt ook een medaille weg.

In het weekend van 22- 23 februari vond in Aalter terug het BK 24 uur plaats.
 
Arne Verstraeten en Chris Dhooge zouden terug de AVLO-kleuren gaan verdedigen op dit loodzware kampioenschap.
 
Dat het loodzwaar geworden is daar heeft het weer voor een heel groot stuk voor gezorgd.  Van bij de start regen en wind.
 
Zondagochtend is het gaan ophouden met regen maar ging de wind aanwakkeren en liepen ze uiteindelijk in een storm.
 
Arne zijn doelstelling was beter doen dan vorige keer. Daar is hij goed in geslaagd ondanks het slechte weer.
Hij liep de volle 24u uit bij zijn 2e deelname in Aalter. Na een slechte start door een voedingsprobleem ging het geleidelijk aan terug  beter, al bleef Arne om de 10 km een rustpauze van 5-10 minuten nodig hebben.  Na 20 uur  kreeg hij last van zijn linker achillespees en sloop de twijfel erin. Maar gesteund door zijn begeleider nonkel Chris Anthuenis en diverse aanmoedigingen door de andere deelnemers en zijn familie toonde Arne karakter en bleef de beukende wind  trotseren.  En daarvoor werd hij beloond met een bronzen plak bij de M35 en een 5de plaats AC. 
 
Ook liep hij nog 2 PR’s  : 100 mijl in 19u 41 min 15 sec en de  24 uur met 187.571 km
 
Chris was toe aan zijn 10de BK 24uur. Hij hoopte voor de 4de keer de titel te pakken. Maar twijfelde voor de start nog of dit zou lukken. “ Ik ben pas vanaf in mei in topconditie “:  klonk het.  Daar tegenover stond wel dat Chris de man was met de meeste ervaring in zulke wedstrijden , of hij dit kon uitspelen in deze loodzware omstandigheden zou later blijken.
 
Op papier was het een sterk deelnemersveld , vooral David Liviau  , Werner Roels, Stefaan D’espallier en Robin Velghe  zou Chris in het oog houden.  David nam een zeer snelle start , niet te verwonderen als 100KM topper ,  maar dat brak hem zuur op ongeveer half koers viel hij uit.  De wedstrijd begint pas na 12 uur heeft Lucien Taelman ooit aan Chris gezegd. Dat is hem altijd bij gebleven.
 
Robin Velghe viel ook uit met geblokkeerde quadriceps .  Stefaan stapt ook uit na 13 uur , reden onbekend.
 
Werner en Chris zouden het verder uitvechten tot het bittere einde. Beiden  SPARTANEN die in 2019 de Spartathon uitliepen. 
 
Na 1 uur wedstrijd liep Chris rustig zijn eigen rondjes en liet begaan en kwam door in 12de positie.
 
Na de marathonafstand was er al heel wat gewijzigd  Werner liep 3de en Chris  4de.
 
Na 100 KM was Chris voorbij Werner gelopen.      Chris  3de en Werner 4de.
 
Na 12 uur wedstrijd  schoven Chris en Werner een plaats op door het uitvallen van David Liviau.
 
Ook Stefaan viel iets later ook uit.
 
Na 100 Mijl begon pas de wedstrijd steeds zwaarder te worden want er was een storm in de maak.
 
Chris liep aan de leiding en kwam door na 100 mijl in 16 u 41 min 16 sec.
 
Werner kwam als 2de door in 17 u 43 min 12 sec .  Met ruim 1 uur voorsprong en nog iets minder dan 7uur wedstrijd zo het haalbaar moeten zijn om de 3de titel  ( 4de in totaal ) op rij binnen te halen.
 
Beukend door de wind zette Chris zijn koers verder uur na uur. De energie vloeide zo weg. Hij diende meer en meer dan normaal bij te tanken.
 
In de laatste 2 uur begon nog een overbelaste linker knie (   tractus iliotibialis ) de kop op te steken . Lopen en wandelen zou het risico moeten beperken op een definitieve blessure.  En zo pikte hij nog even aan bij Arne  en maakten we samen geleidelijk de uren vol.
 
Werner die Chris zag wandelen , haalde alles nog uit de kast om nog veel goed te maken maar strandde op 209,902KM en een verdienstelijke 2de plaats.  Chris liep uiteindelijk 213,347KM bij elkaar en haalde zo zijn 4de Belgische titel binnen.
 
Van de 10 BK’s in de 24 uur haalde hij 4x Goud  Alle Categorieën  en 7 x Goud in de eigen leeftijdscategorie .
 
Dit was tevens ook zijn 35ste  24 uurs wedstrijd , van ervaring gesproken.
 
Tijd om de fakel door te geven ???   Wie voelt zich geroepen ?    Arne misschien ?   Hij is toch al goed bezig !
 
Sportieve groeten,
Supporter v/d Ultralopers.