Metro Marathon Düsseldorf 28 April 2019 – Wir Schaffen das!

Eind 2018 werden er bij enkele Cava Runners plannen gesmeed om eens te trainen voor een marathon.

De één maakte de andere wat zot en zo kwamen we aan 7 musketiers die zich inschreven voor de Metro Marathon van Düsseldorf. Patrick een reeds doorwinterde marathonloper, Ann en Lieve die reeds wisten hoe het voelt om er 1 te lopen en Livia, Rony, Ivan en Patricia die nog maagd waren op het gebied van marathons.

Trainingsschema’s werden gedeeld, logement werd gezocht, dokters bezocht, nieuwe loopschoenen aangeschaft, we gingen niets aan het toeval overlaten om onze doelstelling niet te bereiken.

Begin Januari zijn we dan met veel energie en motivatie aan onze trainingen begonnen, het aantal trainingen werd van 2 naar 4 keer per week opgedreven, alsook de kilometers.

We hebben getraind in alle weersomstandigheden, hagel, wind, zon en regen, niets of niemand hield ons tegen!

Als ideale voorbereiding zoals ‘de echte’ gingen we eind Maart in Milaan de halve marathon lopen.

Het Apérol drinken ging al héél goed!

Maar dan kwam onze deadline dichterbij, alsook de kriebeltjes in de buik…



Zaterdag morgen vertrokken we met z’n allen naar Duitsland, we keken gespannen uit naar ons avontuur en hielden de weersvoorspelling nauw in de gaten. De één zijn appke gaf al wat meer % regenkans dan de andere...

Tegen de middag checkten we in het Royal Hotel Düsseldorf, wat een goede keuze bleek te zijn, niet te ver stappen van de finish…

’s Middags trokken we de stad in en na een lekkere snack gingen we onze nummers gaan afhalen.

In de plaatselijke jeugdherberg zorgen ze de avond voor de marathon voor een pastabuffet a volonté, dat was voor ons de ideale carbo load.

De weg terug naar ons hotel was in de gietende regen, met een stevige wind op kop over een lange brug over de Rijn. Amai als dat morgen zo een weer is, wat gaat dat geven!!??

Iedereen ging vroeg onder de wol kruipen om uitgerust aan de start te staan.

Zondag morgen, D Day, iedereen had ‘niet’ goed geslapen, het kussen was te klein, de airco of de lift maakten te veel lawaai, het was te warm … larie en apekool, het was het marathon beestje dat ons had wakker gehouden… ?

Iedereen had zijn Cava Runner tenue aangedaan en de nummer opgespeld om naar het royale ontbijtbuffet te gaan, we logeerden immers in het Royal Hotel. Wat een keuze, je kan niets opnoemen dat er niet was, maar helaas pindakaas op ons schema stond er confituur als ontbijt. Gelukkig was er een pannenkoekmachine, want dat mocht ook wel.

Dan een laatste twijfel en stresske, lange broek, korte broek, regenvest, extra truitje, wat zullen we doen…? Alle heuptasjes gevuld en sommige hun borstprotheses met isotone drankjes, gellekes, bananen, druivensuikertjes, noem maar op, alles is de revue gepasseerd.  Gelukkig hadden we Greet (Ivan zijn vrouw), onze persoonlijke mental coach, die alle extra drankjes en Maria koekjes bijhield om op de aangegeven kilometers en tijdstippen te overhandigen. Dikke merci hiervoor!

Daar gingen we dan, gezwind naar de start, nog eens naar de buienradar gekeken en die maakte ons direct een pak geruster, geen regen of wind vandaag, temperaturen van rond de 14 graden en af en toe het zonnetje, ideale omstandigheden!!

We wisten dat er nog supporters vanuit België onderweg waren maar zouden ze er op tijd kunnen geraken in een stad die volledig afgesloten was voor de marathon.

De nodige selfies werden genomen, peptalk gevoerd, de laatste plasjes gemaakt, en dan…5 minuutjes voor de start zagen we ze...de Cava girls Saskia en Lieselot, speciaal vanuit Lokeren gekomen om ons te ondersteunen, dit gaf ons echt een boost!

Het startschot werd gegeven, daar gaan we...wat gaat dit geven!!??

Algauw werden we door de verschillende snelheden opgesplitst en ook al zijn we de allerbeste maten, deze 42 km was het elk voor zich, ieder moest zijn strijd leveren, op zijn eigen tempo en met zijn eigen beleving.

Op verschillende tijdstippen zagen we in de verte onze Cava Runners vlag wimpelen, dat wou zeggen dat onze supporters daar waren, om ons te pushen met slogans op persoonlijke maat, met een foto moment, met de vraag of er iets moest zijn van bevoorrading... geweldige steun van Saskia, Lieselot en Greet, Ivan zijn dochter en schoonzoon!

 
Na wat tanden bijten, ons eigen wat moed inpraten, maar gesteund ook door het Duitse volk dat enthousiast en veeltallig aanwezig was en de Rockbandjes onderweg, hebben we allemaal de eindmeet bereikt. Iedereen had zijn doel bereikt! Wat een emotie!

Met de supergrote medaille rond onze nek liepen we zo fier als een gieter terug naar ons hotel.

Na een verkwikkende douche en met stramme beentjes hebben we nog genoten van een heerlijk diner voorafgaand van de welverdiende CAVA, en afgesloten met een lekker ijsje!

Dit was voor mij, en niet voor mij alleen denk ik, een onvergetelijke beleving.

Zo zie je maar, wij als start to runners, AVLO-recreanten van 50 plus, stap voor stap opgewerkt naar deze ultieme droom, WIR SCHAFFEN DAS!!


 
Patricia Vereecke.